Met gebroken hart verder ..

Ondanks dat ik denk dat je dit nooit meer zult lezen, hoop ik dat je het tegen zult komen. Zoals we altijd zeiden dat alles met een reden gebeurd.

Wat de reden is achter het stopzetten van ons contact weet ik eigenlijk niet eens. Het was toch goed, het was fijn, warm en vertrouwd, zoals contact hoort te zijn met een lieve vriendin.

Maar het contact was meer dan dat, veel meer zelfs ...

Ons contact is niet beschrijven, niet vast te leggen in woorden, het papier zou te kort zijn geweest, en aan de andere kant hadden we geen woorden nodig om elkaar te begrijpen of aan te voelen.

Ook de afstand was geen probleem, er zit tenslotte 150km tussen jou leven, en dat van mij. Die levens die in geen enkel opzicht met elkaar te vergelijken zijn, maar toch op 1 punt identiek zijn.

Wij staan altijd voor iedereen klaar op elk tijdstip van de dag, zonder daar ook maar iets voor terug te verwachten.

Je was er altijd voor mij, ondanks dat we daar maar beperkt gebruik van hebben gemaakt was dat een fijne gedachte. Waar ik ook keek, wat ik ook deed, je was er voor mijn gevoel altijd bij.

Helaas brengt al dat moois ook vragen met zich mee, maar waarom kan het dan niet meer zijn dan alleen maar contact? Waarom doe ik dit? 

De foto's van jou gezin en het geluk wat daar van uitstraalde was voor mij een teken....

Een teken om het los te laten, met een gebroken hart verder te gaan.....

 

Lieve Marleen, ik denk nog iedere dag 200x aan je en zal je nooit vergeten. 

Liefde voelen ...

Lieve Marleen,

al jaren weet jij mijn hart sneller te doen slaan, en al jaren blijft ik dagelijks uitkijken naar je berichten.

Er gaat geen dag voorbij zonder aan je te denken, elke kleine herrinnering en elk detail daarvan staan in mijn geheugen als de dag van gisteren.

Zoveel moois, en dan heb ik het niet over je uiterlijk, maar met name over je warme persoonlijkheid...

Je laat me de liefde voelen

 

Marleen .... I Love you!